Пациентка која еднаш го победила канцерот во 2013 година, па и се вратил за време на коронавирусот, го раскажа своето патешествие. Никогаш не изгубила надеж. Се лекува на Клиниката за онкологија и радиотерапија. Таа има метастази, што значи дека кацерот зема замав. Но посочува: „Секоја година живот е како поклон за нас кои сме метастатски пациенти.
„Во ковидот фатив ковид, јас имав некоја консолидација на бели дробови и потоа почнав да осеќам болки, кај што имав развиено пневмонија. Имав чувство дека нешто не е во ред, но не сакав да размислувам натака, мислев дека е промаја, мислев дека сум се укочила, одев на масажи. За на крај кога ми порасна, буквално на истото место каде што ми беше примерно пред девет години, и покрај тоа што ги извадив двете дојки, на истото место ми порасна грутка, кога видоа на ехо, итно направив компјутер и видоа дека болеста е во напредна фаза т.е. за жал имав метастази на повеќе органи околу примарниот тумир, кој го имав во 2013 година“, вели пациентка за „Претрес“.
Со солзи во очите, рече: „За среќа имам големо семејство, имам голем круг на пријатели, имам многу луѓе околу мене, кои да не беа до сега, немаше да издржам. Тоа е шок за сите, јас имам два сина кои се возрасни. Поламиот не знаеше што значи враќањето на болеста, но во пубертет тоа беше голем шок. Јас сум човек кој е отворен за својата болест, не прикривам, разговарам, ги учам нив дека можеби нема да ме има мене за шест месеци, можеби па ќе живееме долги години – така што, сакам да ги научам дека во животот треба да бидат спреми за секакви придзвици кои ќе ги даде, да се борат и да успеат да се изборат. Покрај сите терапии, боцкања, јас некогаш, сфаќам дека ништо не може однапред да знаеме, никој не знае која е прогнозата за секој човек. Додека не дојде моментот кога треба да заминам од овој свет, јас ќе се борам и ќе гледам тоа да го направам и да го искористам животот“.